|
Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi Bu test iki bağımlı örnek değerleri
arasındaki farkın negatif ya da pozitif olup
olmadığının araştırılmasına dayanır. Öncelikle hipotezler oluşturulur: H0: Ana kütleler arasında fark yoktur H1: Ana kütleler arasında fark vardır Bir sonraki adımda iki ana kütleden çekilen bağımlı
örnek değerleri arasındaki farklar hesaplanır. Eğer farklarda bazıları sıfıra
eşitse bunlar hem testten, hem de örnek sayısından çıkarılır. Elde edilen
farkların mutlak değerleri en küçüğe bir gelecek şekilde numaralanır. Aynı
sırada birden fazla fark varsa sıra numaralarının ortalaması alınarak aynı
olanların tamamına bu değer verilir. Her sıra numarasına asıl farkın işareti
verilerek (-) ve (+) işareti alan farklar kendi aralarında toplanır. Bu
toplamların birbirine olan farkı alınarak T değeri hesaplanır ve test
istatistiği elde edilerek karar verme aşamasına gelinmiş olur. Şayet iki ana kütle birbirine benzer bir dağılım gösteriyorsa farkların
yarısının pozitif, yarısının negatif olması gerekir. Dolayısıyla pozitif ve
negatif farkların toplamı sıfır olacaktır. T’nin dağılımının ortalaması (X-T)
=0 olacaktır. T’nin standart sapması ise, óT=(n(n+1)(2n+1)/6)1/2 olacaktır. Bu durumda Z=(T-X-T)/ óT olur. X-T= 0 olduğundan Z= T/óT olarak kabul edilir. Karar aşamasında: |Z| < Za ya da |Z| < Za/2 ise H0
reddedilmez; |Z| > Za ya da |Z| > Za/2 ise H0
reddedilir. H0’ın reddedilemediği durumda “iki ana kütle benzer
olasılık dağılımlarına sahiptir” soncuna varılır. Alıntı adresi: http://www.isletme.biz/content/view/459/27/ |